آرامش

درهر قدم ،
در لابه لای نفسهایم
در فاصله میان ثانیه ها،
در سکون و هیاهو
به دنیال چیزی هستم
که گویا اودر من پنهان شده است
چیزی شبیه به آرامش
ازجنس سکوت
بسان نور،
گاهی احساس میکنم
در جایی دورتر از من
ولی در انتظار من است،

به دنبال او میروم
نور را میبینم،

میروم
آرام و تنها
تا جایی که نور بر فضای دلم تابیده شود
و آرامش درون را به من هدیه کند

انگار سفری به درون خود را آغاز کردهام
تلاش میکنم
گوئی کوششم ذاتیست
گوئی میخواهم با خودم آشناتر شوم
ناشناخته های درونم
چه آشنا میشوند
میروم تا با ندای درون
همخوانی پیدا کنم،
اینگونه آگاه خواهم ماند
و با آگاهی ام به گفتگو خواهم نشست.
میروم هرجا که او بگوید
میپذیرم هرچه اوبخواهد
وتسلیم میمانم هرکجا اوباشد،

آرامش درون،

گمشده ای که پیدا شد.

عرفان هزاریان